Aklımda olan konuların başında olmasa da bu konuyu her zaman gündemde tutmayı severim. İş hayatının önemli bir kısmı ve yazışmalar, malumunuz e-posta üzerinden geçiyor. O yüzden bu alanı da verimli kullanmak oldukça kritik. (Dünyanın en önemli şeyi de değil tabii ki.) Malesef görüyorum ki 10 yıldır çalışan arkadaşlarımız nedense eposta sanatını bir kompozisyon halinde vermekten zevk alıyorlar. Ne mi demek istiyorum? Detaylı anlatayım;

3 satır yazdığınız e-postaya 33 satır cevap yollayan çalışanlar. En çok takıldığım kişilerdir. Bu; uzun yazdıkça ansiklopedi sandıkları geniş akıllarını daha iyi aktardıklarını sanan arkadaşlarımız genelde ilkokulda yeterince kompozisyon yazamadıkları için şimdi iş hayatında “Oh ne güzel her gün bir şeyler yazayım da okusunlar” şeklinde geçinirler;

Ya da “Köşe yazarı olacaktım ama malesef burada çalışıyorum en azından köşe yazarı gibi yazayım” mı derler bilemem…

Genç arkadaşlarımıza, yeni mezun olacak arkadaşlara haddim olmadan bir kaç tavsiye;

* Günde 20′den fazla e-posta atmayın,
* Bunları mümkün olduğunca kısa tutun ve önce yüzyüze olmuyorsa telefonu deneyin sonra da e-posta,
* Yazdığınız yazıların kaç satır ettiğine bir bakın, çoksa hiç atmayın okunmayan pazar eki gibi kalır köşede,
* Uslüp çok önemlidir, resmi ve arkadaş sohbetini mutlaka ayırın,
* Mesajlarınızın sonuna imza olarak endamlı sözler ekleyebilirsiniz; mesela bende bu aralar şu var;“ If your digital strategy doesn’t have a mobile component then you need to ask wheter you have a digital strategy. If your digital strategy only has a mobile component then you need to ask whether you have a digital strategy”
* En önemlisi ilk defa konuştuğunuz insanları etkilemek ve isminizi Google’laması için mutlaka, blogunuzu, twitter’ınızı, friendfeed hesabınızı da bir şekilde bir yerlere sıkıştırmaya çalışın.
* Bir çok ek gönderecekseniz, bunları tek dosya içerisinde tutup direk sıkıştırın. E-posta içerisinde 10 ayrı ek hiç de hoş durmuyor.

Özet itibariyle “Çok fazla e-posta atmayın! diyelim bitirelim.